Amateur!

In het fotografieblad P/f, dit staat voor Professionele Fotografie en dat is relevant voor de rest van dit stuk, stond deze zomer een interessant artikel over de verdringing van de professionele fotograaf door amateurs bij het verslaan van voetbalwedstrijden.

De schrijver van het stuk, Gerrit de Heus, spreekt met de beroepsfotograaf Matty van Wijngaarden. Die zegt onder andere: “Vroeger was sportfotografie een specialisme binnen de fotojournalistiek, maar tegenwoordig lopen er meer amateurs langs het veld dan professionele fotografen.” Dat vindt hij een groot probleem, maar hij zegt ook dat niet de kwaliteit van de amateurfotografen dit probleem veroorzaakt, maar hun tarief. De amateurs hoeven er niet van te leven en kunnen dus lagere prijzen vragen.

De Heus gaat naar een webstrijd van ADO Den Haag en telt er elf fotografen; vier die ervan moeten leven, één werkeloze en zes die door de week een andere baan hebben. Eén van die laatsten, ‘Ted’, zegt iets heel interessants. “Hij [de ANP-fotograaf] werkt doordeweeks wel als fotograaf, ik niet. Ik ben parttimefotograaf. Maar waar ligt de grens? En als die ANP-fotograaf doordeweeks portretjes maakt in de Tweede Kamer, maakt hem dat dan een betere voetbalfotograaf dan ik ben?”

Inderdaad. Waar ligt de grens? Wat is een amateur eigenlijk? Drie zaken lijken bij het verschil tussen professional en amateur een rol te spelen:

  • betaling
  • opleiding/training
  • tijdsbesteding

De laatste is nog het minst onderscheidend. Amateurs besteden vaak ongelooflijk veel tijd aan hun liefhebberij; veel meer dan menig mens aan zijn beroep. Maar dat bepaalt natuurlijk wel mede hun ‘trainingsniveau’.

Bekende fotografen die geen formele scholing hebben gehad, worden in de biografieën niet als amateur aangeduid, maar als autodidact. Maar ook erkende fotografen van wie bekend is dat ze er geen droog brood mee verdiend hebben, worden nooit amateur genoemd. Voor hen is de sjieke term autonoom gereserveerd.

 

Fotograaf Thom Hoffman

 

Zo lijkt kwaliteit van werk uiteindelijk toch de belangrijkste rol te spelen in het oordeel of een fotograaf professional of amateur is. En dan vooral in het oordeel van de groep die zich al professioneel mag noemen. Kinnesinne en jalousie de métier spelen dan onvermijdelijk een rol. Schrijver W.F. Hermans, acteur Thom Hoffman en nieuwslezer Sacha de Boer, alledrie geen onverdienstelijke fotografen, worden niet zonder slag of stoot als fotograaf aangeduid. Om maar een paar willekeurige voorbeelden te geven.

 

Fotograaf W.F. Hermans

 

Maar juist het kwaliteitscriterium komt natuurlijk als een boemerang terug wanneer krantenredacties foto’s van amateurs gaan plaatsen. En dat zullen ze steeds vaker gaan doen. Kennelijk voegt het aanbod van de professionals onvoldoende toe om er extra voor te willen betalen.

En als je er zo naar kijkt zorgen de amateurs juist voor een kwaliteitsverbetering van de professionele fotografie. Want let maar op, de shake-out van profs die niet in staat zijn zich van amateurs te onderscheiden is nog maar net begonnen.

 

Fotograaf Sacha de Boer omringd door amateurs

 

Advertisements

About JWvanWessel

www.stijlfoto.nl | www.flickr.com/photos/stijlfoto | nl.linkedin.com/in/jwvwessel | twitter.com/jwvanwessel | jwvanwessel.wordpress.com
This entry was posted in Amateurfotografie and tagged , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Amateur!

  1. Beste JW,

    Als schrijver van het artikel in P/F, wil ik nog even reageren.
    Jij concludeert dat het aanbod van professionals kwalitatief te weinig toevoegt om er voor te betalen.
    Dat vind ik wat kort door de bocht. De keuze voor amateurfotografen wordt meestal ingegeven door bezuinigingen: liever een goedkope foto dan geen foto.
    Daarnaast worden foto’s op redacties bijna nooit meer beoordeeld door vakmensen (fotoredacteuren) want die zijn ook wegbezuinigd. Nu bepalen schrijvende journalisten welke foto gepubliceerd wordt. Helaas resulteert dit vaak in voor de hand liggende keuzes. Want ook fotoredactie voeren is een vak apart.

    Meestal is het verschil tussen een foto gemaakt door een professionele fotograaf en een foto gemaakt door een amateurfotograaf, goed te zien. Het ‘probleem’ is dat niet iedereen het ziet.
    Een vakman ziet het, de gemiddelde lezer ziet het niet direct (wel als je de foto’s naast elkaar laat zien). En de gemiddelde lezer kan het ook weinig schelen.
    Dat maakt het voor professionele fotografen in deze branche lastig om een normaal tarief te rekenen. Als de opdrachtgever en lezer het verschil niet zien, waarom zou hij er dan wel voor willen betalen?

    Door deze ontwikkeling is het niveau van de fotojournalistiek in Nederland de laatste jaren enorm gedaald.
    Maar is dat erg? Ik vind het jammer, want ik kijk graag naar een goede journalistieke foto. Helaas zie je die bijna niet meer.
    Maar als de lezer het niet ziet of het maakt hem/haar niets uit, dan is daar niets aan te doen.
    De markt bepaalt en dat is maar goed ook.

    Maar met jouw conclusie dat de professionele fotograaf niets toevoegt ben ik het dus duidelijk niet eens.

    Succes!

    Gerrit de Heus

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s