Ronde Foto’s

Opeens waren ze er, vorig jaar: Ronde Profielfoto’s. Ik zag ze voor het eerst in mijn Google+ account opduiken, kort daarop gebruikte ook Google Apps ze en weer even daarna zag je ze in het ene na het andere sociale medium in gebruik genomen worden.

Fragment Google Apps pagina

Fragment Google Apps pagina

Mijn aanname was dat dit Googles antropomorfe antwoord was op de wel heel rechte en strakke tiles die Microsoft alweer een paar jaar in al zijn user interfaces heeft zitten. Maar het feit dat ik ze voor het eerst bij Google zag, wil natuurlijk niet zeggen dat Google ze ook geïntroduceerd heeft. Op zoek naar het antwoord op de vraag wie dit bedacht heeft, kwam ik op deze blogpost van RockPaperInk uit. En ja hoor, het is natuurlijk gewoon weer een bedenksel van Apple, die het introduceerde met OS X Mountain Lion.

Wat ik interessant vind, is dat de nieuwsmedia deze kennelijk plezierige vormgeving vrij snel overnamen. Onderstaande foto’s kwam je twee jaar geleden nog niet in de Volkskrant tegen.

Artikel in de Volkskrant van 3 oktber 2013

Artikel in de Volkskrant van 3 oktber 2013

Artikel in de Volkskrant van 16 december 2013

Artikel in de Volkskrant van 16 december 2013

Mij bevallen die ronde vormen wel. Het maakt het beeld wat aangenamer om naar te kijken. Mensvormiger, zou je kunnen zeggen.

Maar heel nieuw zijn ronde foto’s nou ook weer niet.

ouderondefotos mqR_SaonK51JT5zB9Vb0fpg mqGF5RWk7ROqAThBvO9DvrQ

Geplaatst in Fotografie | Tags: , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

De voetbalstadions van Nederland

Google’s Satellite View en Street View inspireren veel kunstenaars en fotografen.  Een van de bekendere is Jenny Odell, die Google Maps afspeurt naar objecten die veel voorkomen: vliegtuigen geparkeerd op vliegvelden, boten die in havens liggen, lange vrachttreinen, basketballveldjes, zwembaden in tuinen – dat soort dingen. Ze zoekt ze met veel geduld op en maakt er dan met veel vakmanschap prachtige collages van. Zoals deze:

Jenny Odell - Photographic Collage Groups

Jenny Odell – Photographic Collage Groups

Het bracht mij op het idee om eens te kijken hoe de voetbalstadions van onze Eredivisie erbij liggen. In Google Maps (Street View mode) zocht ik ze alle 18 op, zoomde in naar telkens hetzelfde schaalniveau (’50 meter’), sneed een vierkant uit van precies 800×800 pixels en plakte ze in alfabetische volgorde als een collage aan elkaar.

De 18 stadions van de Nederlandse Eredivisie (seizoen 2013-2014)

De 18 stadions van de Nederlandse Eredivisie (seizoen 2013-2014)

Anders dan Odell zie ik het niet als eindproduct. Het begint nu pas. Wat valt er allemaal waar te nemen?

  • Maar liefst 15 van de 18 stadions liggen met hun lengterichting ergens tussen west-oost en noord-zuid. Dat zal met de zon te maken hebben. De competitiewedstrijden worden tussen herfst en lente gespeeld, meestal halverwege de middag (of ‘s avonds, maar dan is er in die seizoenen geen zon). Door de stadions tussen west en noord te oriënteren, hebben de spelers het minste kans op zon in hun ogen; het zonlicht komt dan het vaakst van opzij. Dat bij 3 stadions de oriëntatie anders is, moet met de beschikbare ruimte te maken hebben.
  • 10 van de 18 stadions liggen in een industriegebied of op een bedrijventerrein (dat zijn de nieuwste en de saaiste).
  • 5 stadions liggen in een woonwijk (dat zijn de oudste en de leukste).
  • 1 stadion ligt in een park.
  • 3 stadions liggen ingeklemd tussen wegen, waterwegen en/of spoorwegen.
  • 10 stadions hebben onvoldoende (zichtbare) parkeerplekken in de directe omgeving.
  • 1 stadion is nog in aanbouw (wat iets zegt over de recentheid van de satellietfoto’s van Google).
  • Bij 1 stadion is de hele grasmat naar buiten geschoven. Op de laatste foto zie je hem voor de deur liggen.

Laat een berichtje achter als jou nog meer opvalt! (Klik op de foto om hem te vergroten.)

Geplaatst in Fotoprojecten, Fotoserie | Tags: , , , , , , | 1 reactie

Photo’s – by xkcd

'Photos' by xkcd

‘Photos’ by xkcd

Geplaatst in Foto's | Tags: | Een reactie plaatsen

Een selfie is geen zelfportret

Het woord van het jaar 2013 is selfie geworden. Zowel in Engeland en de Verenigde Staten als in Nederland. En dat is leuk, want ik houd van foto’s en van nieuwe woorden.

Wat ook mooi is: het woord bestaat al minstens 12 jaar. Er zijn in deze hyperige tijden woorden die korter meegaan, maar het woord selfie heeft eerst tien jaar een sluimerend bestaan geleid, om vanaf 2012 plotseling exponentieel in gebruik te groeien.

Boer doet selfie

Boer doet selfie

Dit was voor de belangrijkste woordenboekenuitgevers van de betreffende taalgebieden, Oxford Dictionaries en Van Dale, reden om het in 2013 tot woord van het jaar te bombarderen en het voor het eerst in hun woordenboeken op te nemen.

Niet alleen de toename in het gebruik was spectaculair, er zijn ook allerlei variaties (belfie, felfie) en specialisaties ontstaan, waarvan het thema selfies at funerals wel de kroon spant. De Tumbler-site die deze selfies verzamelt, werd wereldnieuws en bereikte binnen een jaar zijn hoogtepunt toen Obama zijn nu al legendarische selfie maakte op de begrafenis van Mandela. Wat de maker droogjes tot zijn laatste post inspireerde: “Obama has taken a funeral selfie, so our work is done here.”

Maar wat is een selfie nou precies? Het woord is niet scherp gedefinieerd, valt mij op. Zo schreven kranten en tijdschriften over selfies alsof het simpelweg fotografische zelfportretten zijn. Hun artikelen over het woord van het jaar gingen vaak vergezeld van tips voor het maken van een goed zelfportret. Zoals hier in Elsevier. Goedbedoeld, maar dit is onderdeel van de cursus portretfotografie en heeft met de selfie niet veel te maken.

Bij OxfordDictionaries.com luidt de definitie als volgt: “A photograph that one has taken of oneself, typically one taken with a smartphone or webcam and uploaded to a social media website.”
Van Dale doet het iets anders: “Fotografisch zelfportret, vaak gemaakt met de camera op armlengte en gepubliceerd op een sociaalnetwerksite.”

De definitie van Van Dale lijkt me iets beter dan die van OxfordDictionaries, omdat die camera op armlengte het typische selfie-beeld oplevert. Hoewel een selfie ook best via een spiegel gemaakt kan worden.

Mr Bean maakt een Polaroid Selfie

Mr Bean maakt een Polaroid Selfie

Maar wat beide definities niet goed uitdrukken, is dat het zelfportret niet de essentie van een selfie is. De essentie is dat de foto bedoeld is voor internet. Beide definities hinten daar wel op, door te zeggen dat de foto ‘vaak’ of ‘typically’ op de social media terecht komt, maar maken niet expliciet dat het daarmee feitelijk een status update is. Want dat is wat wél de essentie is: een selfie is een status update in beeld.

Met een selfie zegt de maker ervan: kijk eens waar ik ben? Of: kijk eens met wie ik ben? Of: kijk eens waar ik getuige van ben? Of: kijk eens wat ik nu aan het doen ben? De beste selfies beantwoorden die vragen allemaal tegelijk, in één beeld dat spreekwoordelijk meer zegt dan duizend woorden; en zeker meer dan 140 twitter-karakters.

Zoals deze nogal ultieme selfie, die zegt: “Ik hang in de ruimte met mijn collega, waar we een reparatie aan ons ruimteschip uitvoeren, ik heb de zon in mijn rug, zie de aarde voor me en ik heb een helm op waarin alles wat ik nu zelf zie, voor jou wordt weerspiegeld.”

spaceselfie

Selfie door astronaut Aki Hoshide, gemaakt in 2012

Geplaatst in Foto's, Fotografie | Tags: , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Lou Reed, fotograaf

Vorige maand overleed Lou Reed, muzikale held. (Eerder dit jaar stierf een andere muzikale held , J.J. Cale, maar die maakte helaas geen foto’s, zodat ik het hier niet over hem kan hebben.)

Geinige foto van en door Lou Reed

Geinige foto van en door Lou Reed

De laatste 10 jaar heeft Lou Reed, die al zijn hele leven fotografeert, geprobeerd ook naam te maken als fotograaf. De schrijver van zijn entry in de Wikipedia maakt daar melding van, maar komt niet verder dan het melden van twee fotoboeken die Reed uitgaf.

Het zijn er feitelijk drie:
Emotions in Action (2003)
Lou Reed’s New York (2006)
Romanticism (2009)

Alledrie prachtig vormgegeven en luxe en duur uitgegeven, in een lage oplage, zoals het een kunstuitgever betaamt. Het eerste boek bestaat zelfs uit twee boeken, een kleine die in een grote verwerkt zit.

Op zijn best zijn het aardig gelukte plaatjes van een gevorderde amateur. In zijn laatste boek experimenteert Lou Reed met infrarood. Iets dat iedere serieuze amateur een keer doet, maar dat de meesten snel weer loslaten omdat het kitscherig en makkelijk effectbejag is; tegenwoordig heeft iedere camera van 100 euro het infraroodeffect standaard aan boord. Lou Reed heeft er zijn laatste boek vol mee gestopt en noemt dat romanticism.

Fotograaf: Lou Reed. Foto uit het boek Romaticism

Fotograaf: Lou Reed. Foto uit het boek Romanticism

Fotograaf: Lou Reed. Nog een foto uit het boek Romanticism

Fotograaf: Lou Reed. Nog een foto uit het boek Romanticism

Zo prozaïsch Lou Reed in zijn songteksten is, zo pompeus is hij in zijn fotografie. Lou Reed zal altijd een van mijn muzikale helden blijven, maar nooit een fotografisch voorbeeld zijn.

Geplaatst in Amateurfotografie, Fotografen | Tags: , , , , , , , | 5 reacties

Hoeveel foto’s zijn er eigenlijk ooit genomen?

Vroeger! was het eenvoudig om te bepalen hoeveel foto’s de mensheid maakte.

Iemand had een formule bedacht met als variabelen het aantal medewerkers van Kodak en de wereldwijd verkochte hoeveelheid zilver. (Zilver wordt gebruikt in de lichtgevoelige laag van foto’s.) Als je die twee dingen wist, en de formule natuurlijk, dan kon je uitrekenen hoeveel foto’s er dat jaar gemaakt waren. Serieus.

En dan wist je dat er in 1930 1 miljard foto’s werden gemaakt, in 1960 3 miljard, in 1970 10 miljard, in 1980 25 miljard en in 1990 57 miljard.

Ik stond er zelf vooral van te kijken dat er al in 1930 één miljard foto’s werden gemaakt! Maar het wordt natuurlijk veel gekker.

Een bezoeker waadt door 350.000 afgedrukte foto's gedownload van Flickr. Een project van Erik Kessels. Foto (c) Carsten Rehder/Getty Images

Een bezoeker waadt door 350.000 gedownloade en afgedrukte foto’s van Flickr. Een project van Erik Kessels. Foto (c) Carsten Rehder/Getty Images

Die aantallen zijn niet meer dan verwaarloosbare afrondingsverschillen in de aantallen die er sinds de introductie van digitale fotografie bij zijn gekomen. Op de blog van de onvolprezen site 1000memories.com, ik schreef al eerder over die site, werd in 2011 aannemelijk gemaakt dat er op dat moment 3,5 biljoen foto’s gemaakt waren.

De blog laat tevens zien dat 10% van alle foto’s in de laatste 12 maanden gemaakt zijn. Ik denk dat dat percentage ondertussen nog hoger is, maar laten we zeggen dat het nog steeds 10% is – dan zijn er op dit moment meer dan 4,3 biljoen foto’s gemaakt.

Dat is 4300 x 1 miljard.

En dat is meer dan 10 keer het aantal sterren dat er volgens de ruimste schatting in de Melkweg staan.

Geplaatst in Foto's | Tags: , , , , , | 1 reactie

The Faces of Facebook

Ik loop al een tijdje rond met een onuitgewerkt idee voor een blog over de profielfoto’s van Facebook, Twitter en andere social media. Waar ik benieuwd naar ben, is hoeveel en welke categorieën van profielfoto’s je kunt onderscheiden.

Bijvoorbeeld: gezicht van voren, gezicht en profil, persoon ten voeten uit, met zonnebril, met hoofddeksel, lachend, of juist cool kijkend, bezig met beroep of hobby, met anderen op de foto, trouwfoto’s, babyfoto’s, foto van huisdier, sportheld of celebrity; geen foto maar een logo, etc. etc.

Vanochtend vond ik op mijn Facebook timeline een prachtige tool waarmee je niet alleen een steekproefje, maar alle 1,3 miljard gezichten van Facebook kunt bestuderen. De Argentijnse Natalia Rojas ontsloot ze allemaal in de online applicatie The Faces of Facebook:

The Faces of Facebook

The Faces of Facebook

Wat een fantastisch project, wat een fantastische applicatie. Je kent het gevoel dat je bekruipt als je naar de sterrenhemel zit te kijken en steeds maar weer nieuwe sterren ontdekt. Hier is het omgekeerde aan de hand. Je begint met zoveel puntjes dat het ruis is. Maar door in te zoomen kom je op een overzichtelijker niveau terecht en kun je de gezichten onderscheiden. Bovendien kun je jezelf opzoeken, door met je Facebook account in te loggen uiteraard, en dan vind je ook je Facebookvrienden  snel terug. In de ruis worden zij als wit oplichtende sterren weergegeven.

Een mooiere metafoor voor Big Data kan je niet bedenken.

The Faces of Facebook, ingezoomd

The Faces of Facebook, ingezoomd

En ik heb mijn tool gevonden om te onderzoeken welke soorten van profielfoto’s er zijn. Wordt dus vervolgd.

Geplaatst in Fotoprojecten, Kunstfotografie, Tools | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen